orixe_war4.jpg

BIZITZA

Orexan jaio eta Nafarroako Uizin luzaro bizi izana, 17 urterekin jesuita sartu zen Xabierren. humanitateak eta klasikoak ikasi zituen. Heziera horrek eragin handia du harn olerkigintzako iritzietan. 1923an jesuita izateari utzi, eta, 1931 arte, Bilbon aritu zen lanean. Euskaltzaindiko buru zen Resurreccion Maria Azkueri laguntzen. Gerratean atzerrira alde egin behar izan zuen. 1954an itzuli, eta AƱorgan hil zen.

OBRA:

Olerkien artean bi obra nagusi ditugu:

- Euskaldunak: Euskaltzalean elkarteak eskaturik idatzita. Gerratea zela eta, ez zen argitaratu 1950 arte. Euskal Herriaren barne-historia izan nahi du: historiaren azpiko historia edo paradisuaren utopia.

- Barne-muinetan: gai erlijiazko olerki-nilduma intimista edo barnerakoia

IRITZI KRITIKOA:

Euskararen ezagutza sakona zuen. gabizalekeriak gehiegi kutsatu gabea, euskara oparo eta ederraren erakuslehioa da orixeren obra. Lauaxetaren eta lizardiren gaikide, ez zetorren bat haien berritasunekin. orixeren ustez, euskarak ez du behar kanpoko txertorik, olerki ona egiteko.

sentimenduen adierazpenetan oinarritzen zen modernisten jarrera bigun eta erromantikoen aurka agertu bazen ere, bera ere ez dago erromantizisimoaren eraginetik materialismoaren aurka eta erradikalena jotzen du, beti ere muineraino iritsi nahirik. Idealista-esentzialista dugu orixe.Erromantisismoaren idealismo hori esukaldunak poema epiko handian nagari du.